Prije par godine vodje “demokratkih revolucija” u Ukrajini i Gruziji su proglašeni herojima, ali već sa početkom ljeta 2008 ti isti “heroji” su počeli da gube ugled u očima Evropskih političara.

Iako još uvijek postoje simpatije prema Ukrajini i Gruziji, zbog grubog tretmana od strane Rusije, zvaničnici Evropske Unije su iritirani ponašanjem vlada u Kiev-u i Tbilisi-ju.

EU političari otvoreno krive Gruzijskog Predsjednika Mihaela Saakashvili-ja za iniciranje tragičnog i nepotrebnog rata protiv Rusije u Augustu 2008 godine. Gruzija je to prilikom napala pobunjenike u Južnoj Osetiji i time dala povoda Moskvi da pošalje tenkove i vojsku na Gruziju.

Oni takodje okrivljuju Ukrajinsko nesložno rukovodstvo za potpaljivanje gasne krize sa Moskvom. Smatra se da Ukrajina izbjegava da potpise stabilan ugovor, koristi nepouzdane companije za preprodaju gasa i samim tim sprečava normalan protok gasa prema Evropi.

Neki od Evropskih moćnika okrivljuju neo-konzervativce (Perle, Wolfowitz, Feith, Rumsfeld, Chayne, McKain …) iz SAD-a za potpomaganje i guranje Ukrajine i Gruzije u sukob prema Rusima. Ti isti neo-konzervativci su bili najglasniji u namjeri da prime Ukrajinu i Gruziju u NATO.

Sa druge strane Brasel se javno ne izjašnjava jer jos uvjek ima simpatije prema “demokratkim revolucijama” u Ukrajini i Gruziji, i uz to ove dvije zemlje imaju podršku od drugih zemalja u regionu (Poljska, Latvija, Litvanija i Estonija).

Predstavnik Evropske Unije za energiju, koji je blizak pregovorima, je izjavio da su Ukrajinski predjednik Viktor Juščenko i Premijer Julija Timošenko “sami sebi najveci neprijatelji”.

Kriza vezana za isporuku gasa mogla se izbjeći da Juščenko nije stavio veto na ugovor koji je ouči Nove Godine Timošenko potpisala sa Ruskim liderom Putinom. Tim ugovorom je bila dogovorena cijena gasa za 2009 godinu, i dogovoreno je ukidanje posredničke, Svajcarske companije RosUkrEnergo, koja prodaje Ruski gas Ukrajini..

Svi su izgledi da ce na kraju Timošenko uspjeti da se domogne vlasti i smiri uzavrele slovenske duhove u tom dijelu Evrope. Ali to će uzeti vremena i nerava, tako da se nezvjesnost nastavlja.

EU bi željela da privuče Ukrajinu i Gruziju bliže sebi, kroz razne ugovore i unapredjenje ekonomske razmjene. To bi bila uvertira za buduce priključenje ovih drava Evropskoj Uniji.
Za sada Evropa je “premorena” od proširivanja, naročito posle 2004-te godine kada se 10 novih drzava pridruzilo EU.

Ne treba izgubiti iz vida Rusiju i njen uticaj u regionu, a pogotovo ne treba izgubiti iz vida Ruske imperijalne ambicije.

Kao posledica svega toga EU i Rusija pokušavaju da poboljšaju medjusobne relacije, izbjegnu sukobe i pronadju zajedničke interese.

Kao dokaz poboljšanja relacija EU i Rusije mozemo se pozvati na dogadjanja sa NATO samita posvećenog Istocnoj Evropi.
Tada su Evropske zemlje predvodjene Francuskom i Njemačkom uskratile Ukrajini i Gruziji pravo da se pripremaju za ulazak u NATO, usprkos SAD-ovim zahtjevima i pritiscima.

EU se nada da će se sa dolaskom Predsjednika Obame na čelo SAD-a, relacije izmedju Evrope i SAD-a značajno poboljšati. I da će se pitanje uključivanja Ukrajine i Gruzije u NATO, za sada, staviti u arhive …

Američki predsjednički izbori su prouzrokovali dvije velike i neočekivane promjene.
Sa političkog i socijalnog stanovišta najveća promjena je izbor crnog kandidata Demokratske partije kao novog predsjednika SAD-a.

Medjutim još veća promjena na duge staze je krunisanje Interneta kao neospornog kralja političkih medija.

Na isti način kao što je Džon F. Kennedy ovladao televizijom kao sredstvom komunikacije sa javnošću, tako je i Obama uspješno transformisao umjetnost političke komunikacije koristeći modernu tehnologiju, prije svega Internet.

Obamina kampanja je označila početak vladavine Internet-a i istovremeno kraj vladavine televizije.
Obama je koristio televiziju, Internet i socijalne medije za regrutovanje volontera i simpatizera. On je tražio telefonske brojeve od svojih simpatizera, a zatim im je slao tekstualne poruke, čak je i svoj izbor za pod-presjednika USD-a prvenstveno objavio preko tekstualne poruke.
Koristeći svoju socijalnu Internet mrežu (applikacija na Internetu), kreiranu uz pomoć ” Facebook” osnivača, Obamini simpatizeri su mogli da se priključe na ovu applikaciju i da pronadju koga treba ubijediti da glasa za njihovog kandidata.

Obamina administracija pokušava da organizuje sve svoje simpatizere koristeći sopstvenu socijalnu Internet mrežu, Facebook, YouTube i Twitter. Primjera radi, samo na Youtub-u 14.5 miliona posjetilaca je vidjelo Obaminu reklame. Dočim se na Youtubu-u može sa sigurnošću reći koliko je posjetilaca zaista bilo zainteresovano i vidjelo reklame, za televizijske reklame je to nemoguće reći.
Preko 3.2 miliona glasača je dalo doprinos Obaminoj kampanji preko Interneta. Obamina ”Facebook” stranica ima 2.6 miliona članova od kojih su 161,000 aktivni i doprinose sadržaju bloga, razmjenjuju vijesti i video sadržaje.
U poredjenju sa njim, Džon Mekejn-ova ”Facebook” stranica ima svega 624,000 članova.

Takodje Obamino prisustvo na Twitter-u je praćeno od 123,000 simpatizera, a važno je pomenuti da je od Avgusta 2008 Obamino ime pomenuto u više od 500 miliona rasprava na blog-ovima dok je njegov protivnik pomenut tri puta manje.

Na socijalnim Internet mrežama Obama je odnio još jednu pobjedu sa 844,927 prijatelja na MySpace stranici, dok je MekKejn imao svega 219,404 prijatelja.

Najuspješnija Internet aplikacija u kampanji, Susjed-Susjedu, je omogućila simpatizerima da pronadju telefone neopredijeljenih glasača, u djelovima zemlje koji su bili presudni za pobjedu, i da ih ubijede da glasaju za Obamu.

Obamina Internet kampanja je velika lekcija za poslovne i drzavne organizacije. Ne može se više ignorisati potencijal interneta i socijalnih mreža, šta više, što se prije uskoči u ”prvu klasu brzog voza tehnologije”, to bolje.

Istorijski gledano to je ponovo borba izmedju Davida I Golijata. Velike kompanije su se uvijek ponašale i ponašaju se kao Golijat, dočim nova tehnologija predvodjena Internetom i socijalnim mrežama predstavlja armiju Davida.
Technorati Profile

Naučnici su uzeli primjerke zdravih ćelija kože i kancerogenih ćelija, a zatim su izvršili sekvenciranje DNK kod oba uzorka.

Naučnici su se skoncentrisali na 100 000 promjena koje su našli u tumoru, a koje nijesu postojale u DNK kod normalnih ćelija.

Iz velike liste “abnormalnih” promjena, naučnici su identifikovali 10 glavnih mutacija za koje vjeruju da su prouzrokovale kancer kod pacijenta.

Takođe je ustanovljeno da svaki primjerak kancerogenih ćelija posjeduje devet od 10 genetskih mutacija koje nijesu nađene u primjercima zdravih ćelija.

Dvije od nađenih 10 genetskih mutacija su već ranije bile pod sumnjom da uzrokuju pojavu tumora.

Ćelijska funkcija ostalih osam genetskih mutacija nije poznata, ali se zna da se nalaze u skoro svim kancerogenim ćelijama koje su bile pod posmatranjem.

Zaključak ovog istraživalja je da mnogo tumora (stotine hiljada) je neophodno proučavati da bi se utvrdila važnost i uticaj 10 pronađenih genetskih mutacija.

Inače tokom ovog istraživanje se po prvi put koristio metod sekvenciranja “genom”-a prilikom identifikovanja kancerogenih genetskih mutacija. Takođe je po prvi put urađeno sekvenciranje čitavog “genom”-a.

Ovaj naučni pronalazak predstavlja novi način borbe protiv kancera. Umjesto kimo terapije koristi se nova vrsta ljekova koja prekida rad specifičnih proteina u kancerogenim ćelijama koji utiču na rast i umnožavanje tumora. Tipičan primjer ovakvog pristupa liječenju su ljekovi Herceptin i Gleevec.

Ovo istraživanje je slično Ljudskom Genom Projektu, koji je trajao deset godina, koristio stotine laboratorija i koštao blizu milijardu dolara. I sada šest godina kasnije, zahvaljuću napretku tehnologije, trebalo je milion puta manje sredstava da se uradi prvi “genom” kancera. Tokom ovog istraživanja korišćena je takozvana “tehnologija nove generacije” …

Obama će zvanično postati 44-ti Američki predsjednik 20-Jan-2009.

Obama je dijete od crnog oca iz Kenije I bijele majke iz Kanzasa. Njegova pobjeda dolazi 45 godina posle protesta za crnačka civilna prava, predvođena Martin Luter King-om. Obama kod mnogih Amerikanaca predstavlja ličnosti Džona Kenedija i Martin Luter King-a u jednom čovjeku.

Džon MekKejn je 72-godine star senator iz Arizona I bivši Vietnamski zatvorenik. On se nadao da ce postati najstariji Američki predsjednik koji je po prvi put ušao u Bijelu Kucu I da će njegov pomocnik (Sara Pejlin) bitii prva žena koja je izglasana kao podpredsjednik Amerike.

Obama je zamalo pobijedio me|u glasačima muskog pola (49% to 48%), ali je zato dominirao me|u glasačima zenskog pola (56% to 43%). Kao što se očekivalo ubjedljivo je pobijedio kada su crnački glasovi u pitanju (95% to 5%), a takodje je ostvario značajnu pobjedu medju Hispanjolskim (66% to 31%) i Azijskim stanovništvom (62% to 35%). Me|utim me|u bijelim glasačima nije dominirao, ali to je za Demokratsku stranku i očekivano (43% to 55%). Njegova popularnost je slabila sa godinama starosti glasača, pobijedio je kod 18-29 godina 66% prema 31% ali je izgubio kod starijih glasača 52% prema 46%. Obama je ostvario potpunu dominaciju kod obrazovanih ljudi, Katolika i Jevreja, ali je zato izgubio glasove Protestana (najveće I najuticanije vjerske grupe u Americi) 54% prema 45%.

Pridobio je glasove ljudi iz velikih i malih gradova i predgradja. Ali je zato izgubio u malim naseljima i ruralnim predjelima.

Čuju se čak komentari da je njegov protivnik, Džon MekKejnn (John McCain) pobijedio u tradicionalnoj Americi iz 19-tog vijeka, koje u sali zovu “Prava Amerika” t.j. starija, bjelačka, Protestantska populacija iz malih naselja. A u ostaku zemlje pobijedio je Obama.

Demokrate su pametno usmjerile kampanju na mlađe, obrazovanije glasače iz urbanih oblasti …